arduus (m) , а (f) , um (n) adi. 1. стръмен
ardua via - стръмен път;
subst. arduum, ī (n) n. стръмнина.
2. висок
moenia ardua - високи градски стени,
cedrus ardua - висок кедър.
3. subst. ārduum,
ī (n)
n. мъчнотия
nil mortalibus ardui est - за смъртните нищо не е мъчно (Hor. Carmina. I.3).